Toyota GT 86 op het circuit

Eerder dit jaar reden we de eerste meters met de Toyota GT 86, net als met z’n zusje trouwens, de Subaru BRZ. Hij was toen nog niet helemaal af, dus deden we voorzichtig aan: drie rondjes op een Japans circuit. Nu is ie bijna klaar – in ieder geval dusdanig dat Toyota ons volledig losliet op het Jarama-circuit in Madrid.

 

Heel veel stelde onze eerste kennismaking met de GT 86 niet voor. Drie rondjes op een nat circuit, en we mochten niet aan knopjes zitten om beveiligingselektronica uit te schakelen. En dat net nadat we een dag in de Subaru BRZ hadden kunnen spelen. Dus konden we én geen goede vergelijking tussen de twee maken, en nauwelijks goed ondervinden hoe de GT 86 het eigenlijk deed. Dat wat we wel konden ondervinden, was niet overwegend positief. Natuurlijk, het betrof een pre-productiemodel, maar toch. Het leek alsof de motor met heel veel pijn en moeite, en vooral onnatuurlijk klinkend gerasp, de GT 86 in beweging kon houden, maar veel fut zat er niet in. Daar moet een turbo op, was onze eerste gedachte.

 

Inmiddels timmerde Toyota voort en sleep fijn, met als resultaat een groot zelfvertrouwen. Zo groot dat Toyota het Circuito de Jarama in Madrid afhuurde om een klein groepje journalisten de kans te geven echt los te gaan. Wij kregen dus drie kwartier, aaneengesloten, geheel alleen, met een GT 86, en met één opdracht: doe met de auto wat je wilt, maar vouw ‘m bij voorkeur niet op. Dat tegen een autojournalist zeggen, heeft een extremer effect op de inhaligheid van een mens dan een uitgehongerd kind loslaten in een productiehal van M&M’s.

 

Binnenin is de GT 86 nog net niet helemaal af, zo melden de ingenieurs van Toyota, dus als we hier en daar nog een wild stukje plastic ontwaren, of een tochtig kiertje: niet op letten. Dat we hier op een circuit volledig onze gang kunnen gaan, geeft aan dat de GT 86 technisch klaar is, alleen de innerlijke afwerking wordt op dit moment nog verder vervolmaakt voordat de definitieve exemplaren van de band gaan rollen.

 

Dat ie technisch af is, blijkt wel uit de eerste meters. Het geluid van roestige spijkers die worden vermalen, heeft plaatsgemaakt voor een beschaafd doch sportief klinkend motorgeluid. Sterker: zelfs een tikje te beschaafd. Als je naast een wegrijdende GT 86 gaat staan zonder te weten dat het een GT 86 is, zou je evengoed kunnen denken dat je een Avensis hoort: erg tam. Maar zodra de naald van de toerenteller voorbij de 4.500 toeren gaat, wordt ie op een prettige manier rauwer van geluid. Van het gebrek aan fut is weinig te merken, al blijven onze ingewanden netjes op hun plek. Hij accelereert niet wereldschokkend, maar gevoelsmatig vlot genoeg om hete hatchbacks bij te houden. Van 0 naar 100 km/u zou zo'n 7 seconden in beslag nemen, de topsnelheid zou rond de 220 km/u liggen. Aan dat laatste hebben we niks, hier op dat circuit.