Morgan 3Wheeler vs Courage Trike

Wij TopGear-redacteuren onderscheiden onszelf graag. Daarom rijden we privé allemaal in veel te onhandige, onzuinige bakken. Dat is lekker bijzonder. Maar de échte individualist doet het anders: die laat gewoon een wiel weg.

 

Als je toevallig afgelopen seizoen hebt gezien hoe The Stig haast stuurloos met de Morgan 3Wheeler over het TopGear-circuit zwierde, heb je de kleine Brit waarschijnlijk al in je hart gesloten. Zo niet, kijk dan nog eens goed naar deze foto’s en bedenk er de soundtrack van een passerend oorlogsvliegtuig bij. Dan krijg je er vanzelf een soft spot voor.

 

Morgan is ontegenzeggelijk het meest eigenwijze automerk dat momenteel nog mag ademen. Met hun deels houten frames, ontwerpen uit de jaren dertig en interieurs waarin je de neiging hebt om een leren muts en een vliegeniersbril op te zetten, weten ze al generaties lang om de massa heen te sturen en tot de liefhebbers door te dringen. Dat hun modellenlijn daarbij nagenoeg onbegrijpelijk is, voegt alleen maar charme toe aan het geheel. Plus 4, 4/4, Roadster; je hoeft ons niet te vragen om ze uit een rijtje te pikken, want wij zien de verschillen niet. Geeft niets: op dit moment is er nog maar één Morgan die er voor ons echt toe doet. En die is gelukkig wel meteen te herkennen.

 

Dit is de machine waarmee het voor het merk allemaal begon. Al vóór de Eerste Wereldoorlog bouwde Harry Morgan driewielers en boekte hij er internationaal succes mee vanwege de lage prijs, de simpele techniek en de betrouwbaarheid. Toen men begin jaren vijftig toch wel erg verwend was geraakt door al die ‘normale’ auto’s, viel het doek voor het driewielige model van Morgan.

 

Nu, zestig jaar later, is ie terug. Bijgeschaafd, gemoderniseerd, maar qua concept onveranderd. Twee dunne, klassieke spaakwielen voor, één onzichtbaar wiel achter. Een luchtgekoelde tweecilinder in V-vorm, van een motorfiets geleend, hangt volledig open en bloot aan de neus. De aandrijving gaat, via een Mazda MX-5-versnellingsbak en een getande riem, naar achteren. De uitlaatpijpen lopen onder de ellebogen van de inzittenden door. Het is een onwerkelijk apparaat. Hij lijkt helemaal nergens op.

 

Voor deze vergelijking halen we er daarom iets totaal anders bij. De Courage Trike is, behalve wat het aantal wielen betreft, in alles de tegenpool van de Morgan. Waar de 3Wheeler klein en venijnig is, is dit een imponerende vernietiger van werelden. Met veel glimmend staal en enge doodshoofden. Je dient erop te klimmen in plaats van erin te kruipen, en z’n motor ronkt achter in plaats van voor je. Bovendien loopt ie op diesel.

 

Het Nederlandse Courage (spreek het uit op z’n Frans, niet op z’n Engels) bestaat nog maar een paar jaar, en komt voort uit het idee dat iets bijzonders als een trike volledig op maat gemaakt moet worden. Er is geen Courage hetzelfde; zelfs de kale basis verschilt, waardoor ieder exemplaar afzonderlijk gekeurd moet worden voor het op kenteken kan worden gezet. Dat lijkt een hele onderneming, maar we moeten erbij zeggen dat er op dit moment slechts negen van deze trikes bestaan. Nummer 10, 11 en 12 zijn besteld en in de maak.