Ferrari FF vs Bentley Continental GT

Verijsde wegen, sneeuwwallen, rendieren: het leven is hard in het noorden van Zweden. We maken het ons makkelijk met een paar super-de-luxe vierwielaangedreven GT’s.

 

We komen uit het noorden, zonder brogue of mocassin in het land van de bontlaars, en zakken door naaldwouden af in zuidelijke richting, met in ons kielzog kleine, door ons opgeworpen sneeuwstormpjes.

 

Tijd noch afstand heeft hier enige betekenis. Dit is Zweden, en het is enorm. Het heeft zijn eigen lome ritme, en met geduld kom je overal waar je naartoe wilt. Zweden laat zich niet opjagen.

 

Rustig aan, dat is taboe voor de Latijnse helft van ons superluxe koppeltje. Hier, op dezelfde hoogte als IJsland, betoont de Ferrari FF zich rusteloos. Het stuur trekt en de V12 gromt, niet in staat om de tweede helft van zijn toerenbereik in geluid te vertalen. Pas heel geleidelijk dringt het tot de auto en de bestuurder door dat je op ijs anders moet rijden in een Ferrari. Jazeker, zelfs in deze Ferrari, de vierwielaangedreven.

 

Vanwege dit gegeven verdient de FF hier een plaatsje. De allereerste 4x4-Ferrari in de geschiedenis heeft geen mechanische verbinding tussen de voor- en de achteras. In plaats daarvan wordt het vermogen voor de vooras uit het voorste uiteinde van de krukas gehaald en, met gewijzigde overbrengingsverhoudingen, door een aantal koppelingen gevoed. Technisch niet? Nou ja, in totaal kunnen de twee voorwielen 30 procent van de 651 pk van de V12 aan, en als de omstandigheden het vereisen, dan kan één wiel 195 pk aan.

 

De Bentley is conventioneler, maar waar het koppelgevoelige centrale differentieel het vermogen van de W12 voor en achter gelijk verdeelde, daar zijn bij de nieuwe uitvoering de achterwielen goed voor 60 procent van het werk. Tenzij er natuurlijk sprake is van slippende wielen, in welk geval wat elektrisch geregel ervoor kan zorgen dat bijna al het koppel naar een van beide kanten gestuurd wordt.

 

En slippende wielen, die zijn er. Gedurende twee dagen rijden, komen onze banden met geen asfalt in aanraking. De Zweden strooien geen zout of zand op hun wegen, ze vertrouwen simpelweg op het juiste materiaal. Spijkerbanden en koplampen die Close Encounters-achtige lichtbundels over heuvelruggen en door de bomen werpen. Onze 4x4 GT’s bezitten dat allemaal niet. We hebben zacht leer, breedbeeld-navigatiesystemen, super geluidsinstallaties, sfeerverlichting en butlerarmen die je uiterst galant de veiligheidsgordel aangeven wanneer je bent ingestapt. Kortom, we hebben luxe en technologie in een omgeving die er is om zulke nodeloze frivoliteiten af te straffen.