Columns May

James May over zijn eigen fabriek

James May over zijn eigen fabriek - Foto 1
09-03-20121 reactie
Als je een fabriek naast je huis zou kopen, hoe zou je die dan gebruiken? Toegegeven: garages zijn handig, maar wat denk je van een wereldveranderende keuken?
 
Tegen de tijd dat je dit leest, heb ik gekocht wat door makelaars ‘een tweede bezitting’ wordt genoemd. Hoewel dat doorgaans betekent dat je een vakantievilla in Spanje of een goedkoop buitenhuisje in Cornwall hebt gekocht (en de oude eigenaars het bejaardenhuis hebt ingejaagd), ben ik daar een stuk moderner in. Ik heb een klein industrieel gebouw gekocht – een voormalige werkplaats.
 
En het verhaal wordt nog beter: het gebouw staat naast mijn huis. Tot een paar jaar geleden werd het gebruikt door een aantal gasten die dingen van hout maakten. Het staat er sinds de jaren vijftig en het is een soort monument voor een tijd waarin dingen als een nieuwe schuifpui nog door een lokaal bedrijf werden gemaakt. Bij de buren, zelfs, als je ernaast woonde.
 
Toen gingen ze met pensioen, en de timmerwerkplaats werd gesloten. Niet langer werden mijn dagen gevuld met het elegische geklaag van een tafelzaag die een plank doorkliefde. De geur van houtkrullen verdween, de ruimte zweeg, en de schaafmachines verstoften. Dus kocht ik het gebouw.
 
Het is een verbluffend gebouw om gewoon in te staan. Het ruikt nog altijd naar hout, zeker, en naar het zweet van mannen die iets nuttigs doen. Het aanrecht is smerig, maar de waterkoker lijkt nooit te zijn gebruikt. De vraag is nu wat ik ermee wil gaan doen.
 
Omdat het aan de voorkant dubbele deuren heeft, en de ruimte heeft van een garage of vijf, zou het een prima onderkomen voor mijn auto’s zijn. Dat was aanvankelijk ook mijn bedoeling. Maar is dat wel de juiste bestemming voor een zo historisch pand?
 
Ik vraag me af of de oude timmerfabriek misschien moet worden omgevormd tot een persoonlijk laboratorium, in plaats van een saaie en voorspelbare oude garage.
 
Natuurlijk zou het beter zijn voor het aanzicht van de straat als er minder auto’s geparkeerd zouden staan, maar dat zou me de kans ontzeggen om mijn zelfexpressie tot volledige wasdom te laten komen en iets nuttigs te presteren. De wereld is nooit wat opgeschoten met betere parkeerplaatsen, maar wel doordat mannen in schuurtjes aan de slag zijn gegaan.
 
Dus heb ik een aantal schetsen gemaakt. De ruimte, en de inrichting ervan, zou me in staat stellen er aan de ene kant een kleine keuken in te bouwen en aan de andere kant een mooie tafel neer te zetten waar ik gasten aan zou kunnen ontvangen. En zelfs dan zou ik nog ruimte over hebben voor een forse partij hout en een metaalbewerkingsmachine, een werkbank, een bureau, en een aantal planken. En zelfs dan zou ik nog plaats hebben voor een kleine ontvangstruimte waar ik ironische retrosofa’s zou kunnen neerzetten waar mensen kunnen relaxen met een drankje.
 
'Waarom vinden we dat koken zou moeten worden gescheiden van het zagen van hout en het boren van gaten in stalen platen?'
 
Deze plaats zou de uitvalsbasis van een nieuwe beweging kunnen worden, een plek waar intellectuelen en ambachtslieden vrij door elkaar heen zouden kunnen bewegen en hun filosofieën op elkaar zouden kunnen loslaten, in een sfeer van vrijheid en Parmezaanse kaaskrullen.
 
Een emeritus hoogleraar Oude Geschiedenis en een botenbouwer zouden zich er even gemakkelijk moeten voelen en op basis van gelijkheid met elkaar moeten kunnen delibereren, al mijn eten opetend en mijn wijn opdrinkend.
 
Dat geeft te denken. Zal ik er misschien toch alleen maar mijn oude auto’s in zetten?
 
Anderzijds: het was een plaats waar werd gewerkt, waar mensen creatief waren, en als ik er een opslagruimte van zou maken, zou dat een belediging zijn aan die herinnering, zoals het een belediging is dat zo veel oude pakhuizen omgebouwd worden tot trendy appartementen voor marketingtypes. Het is in feite een monument, en in monumenten parkeer je nou eenmaal geen oud staal. Levende monumenten zijn het mooist.
 
Anderzijds heb ik gemerkt dat auto’s veel plaats nodig hebben. De straten staan er vol mee en die worden daar niet mooier van. Dus zal ik de straten mooier maken? Of zal ik toch maar een monument in ere houden?
 
Ik zou ook een bijdrage kunnen leveren aan legere straten door zelf een auto weg te doen. Maar wacht even. Ik heb net een geweldig idee bedacht om de scheiding tussen het huis en de werkplaats op te heffen, en de wereld een stukje beter te maken – misschien moet ik dat nog een beetje verder uitwerken.
 
Het grootste deel van de tijd die mijn meisje en ik in ons huis doorbrengen, zitten we in de keuken, en koken we dingen. En wat is een keuken anders dan een werkplaats?
 
De keuken is gewoon een plek waar we gereedschap gebruiken om van ruw materiaal iets te maken. Waarom vinden we dat koken zou moeten worden gescheiden van het zagen van hout en het boren van gaten in stalen platen? Afgezien van een paar details, bestaat koken voor het grootste gedeelte uit het wachten op dingen die koken of bakken en zo, en die wachttijd kan goed worden benut als er in diezelfde ruimte nog een tafel moeten worden geschaafd of een stoel gerepareerd. Of een Bentley-motor gereviseerd. Zoals het nu gaat, drinken we alleen maar, en laten we dingen aanbranden.
 
Dat kunnen we voortaan beter doen in een monument. Het spijt me voor de buurt en voor de straten, maar het is mijn monument (officieel is het helemaal geen monument, het is een oude timmerfabriek) dus ik doe ermee wat ik wil. Mijn vrouw en ik gaan daar al ons eten opeten en er al onze wijn opdrinken en verder is er niemand welkom. Dus niet aanbellen bij een oude timmerfabriek als je verderop in dezelfde straat mijn oude auto’s ziet staan. Waarvoor dank.

1 Reactie

Jaap
09-03-2012 11:40:25

Ik lees vrouw? James en een vrouw? Bachelor af?

Plaats zelf een bericht

Je krijgt automatisch van ons een mailtje met daarin je reactie én een link.
Door op die link te klikken activeer je je bericht op onze site...

Bedankt voor je reactie

Klik op de link die nu naar je gemaild wordt...