James May over veranderende smaak

Net als supporter zijn van zowel Arsenal als Liverpool, wordt het als not done beschouwd om fan te zijn van zowel BMW als Mercedes. James wordt op de proef gesteld.

 

Toen ik nog een jonge knaap was, had ik iets met serveersters. Maar goed, vijftien jaar geleden zag ik mezelf ook als een Mercedes-Benz-type. De mentaliteit achter de Benz stond me aan: een hoop technische moeite voor dingen die je niet meteen kon zien of waarderen (haal maar eens een oude E-klasse uit elkaar, dan weet je wat ik bedoel) en geen verspilling aan snufjes, volksverlakkerij of zelfs maar een radio.

 

BMW’s daarentegen waren voor directeurs en andere ellebogenwerkers, mensen met stropdassen die het gemaakt hadden en die er snel bij waren met hun gadgets en andere elektronica. Elke BMW gaf me het gevoel dat ik op weg was naar een congres over de toekomst van de telecommunicatie, gewapend met documenten over technologische geheimen en een hoofd vol uitmuntendheid. Aangezien ik de pest heb aan zaken en zaken aan mij, wilde ik daar niks mee te maken hebben.

 

Maar tegenwoordig ben ik een beetje een BMW-fan. Er is iets gebeurd met Mercedes, tegenwoordig vind ik ze nogal poenerig. Wat moet je nou denken van al die lichtjes op het dashboard, om eens wat te noemen? De styling lijkt een beetje overdreven, de wielen zijn aan de vulgaire kant. Je kunt gerust stellen dat de Benz een tikje ordinair is geworden.

 

Trouwens, Jeremy Clarkson heeft er een. Dat betekent dat de Mercedes moet worden geëxcommuniceerd. Dat zijn nou eenmaal de regels.

 

De ontwikkelingen bij BMW bevallen me juist wel. Die vlammende styling waar iedereen zo moeilijk over deed, oogt nu cool en modern, en het interieur is tegenwoordig smaakvol en intelligent. Ik besef dat dit bijna net zoiets is als je druk maken om de esthetische uitstraling van je hifi-installatie, maar het is belangrijk.

 

Ik ben soms echt wel warm gelopen voor de M3. Ik heb zelfs gehunkerd naar een 1-serie. Als ik de president was van een multinational zou ik er geen moeite mee hebben me te laten rondrijden in een 7-serie met lange wielbasis. Maar ik rijd nu een week in de Z4, en begin te twijfelen.

 

Ik zei dat een BMW er eigentijds uitziet, maar deze voelt merkwaardig ouderwets aan. Je zit zo ongeveer in de kofferbak, net als bij een Jaguar XK120, en de motorkap puilt voor je uit – net als bij de XK120, nu ik erover nadenk. Hij is uitgerust als een echte sportwagen, heeft een heuse versnellingsbak en maakt een mooi geluid. Je leunt zo’n beetje achterover in de Z4, een beetje proleterig. Het dakontwerp is geniaal, de kofferbak is een beetje petieterig, maar daar zit ik niet mee. Ik heb serieus over de Z4 nagedacht.

 

Laten we nog iets dieper nadenken. Ik heb nog steeds een Boxster, waar ik nauwelijks in rijd. De BMW kost iets minder dan de Boxster, maar aangezien de Porsche nu nog maar zo’n 35 euro waard is, is dat irrelevant.

 

Interessanter is het contrast. De Boxster blijft een Porsche, wat wil zeggen: humorloos. Alles in die auto heeft een reden, en als ik erin rijd en een ergens aan zit, hoor ik telkens een Duitse stem vragen of dat echt nodig is en of het misschien nog iets duidelijker had gekund. In de Boxster zijn de stoelen en portieren gewoon bekleed, maar bij de BMW zijn ze wel erg scheutig geweest met leer.

 

Er zitten heel weinig gadgets in de Boxster; sterker nog, mijn Panda is beter geoutilleerd, met automatische klimaatcontrole en een veel beter navigatiesysteem. Eigenlijk kan het me geen reet schelen, maar ik vind die iDrive er wel heel mooi uitzien, en wat je op dat schermpje te zien krijgt mag er ook zijn.

 

Ik denk nog steeds dat de Boxster, strikt technisch gezien, beter rijdt. Hij is heel precies, alle functies zijn perfect in balans, en zo voort, en zo voort. Daar blijft de BMW wel een beetje bij achter, maar de BMW is meer een evenement, een beleving. Het is een stoere auto, een brutale auto, eerder louche dan een hoogtepunt van dynamische zuiverheid – en het dashboardkastje is niet je dat. Ik vind ‘m geweldig. Zal ik? Een blauwe?

 

Nee. Het probleem zit hem in de pasvorm. Als ik achter het stuur zit, en even de moeite neem mezelf in de weerspiegeling van een etalage te bekijken, zoals je nog even een nieuw overhemd in de spiegel bekijkt voor je het afrekent, besef ik dat ik er niet uitzie. Met de Porsche kan ik nog net wegkomen, je kunt altijd zeggen dat je er om esoterische redenen in rijdt, redenen van autodynamica, zeg maar. De BMW is gewoon een showpik, die trekt te veel de aandacht en zou eigenlijk niet bestuurd moeten worden door iemand in een ouwe trui. Helaas.

 

Tegenwoordig val ik op meisjes met brillen.