James May over opwinding

Hoe weet je of een auto echt, écht iets voor jou is? Simpel, zegt James. De vraag is: krijg je er dat opgewonden gevoel van – of niet.

 

Veel mensen zullen best toegeven dat ze een tintelend gevoel in de ruggengraat krijgen als ze, zeg, trampoline springen. Niks geks aan, en zeker niks om je voor te schamen. Dat zal wel iets te maken hebben met het aanmaken van iets als endorfine, en dat is iets heel natuurlijks.

 

Ik weet zeker dat jullie allemaal wel eens een brok in de keel hebben gehad tijdens een of andere ontroerende uitvaart of als je een heel stadion Abide With Me hoorde zingen voor de FA Cup Final; of misschien wat prikkelende nekhaartjes bij een fantastische zonsopgang. Ik ken een vrouw die beweert dat haar tandvlees pijn doet als ze naar kleffe film kijkt, en ik word altijd een beetje misselijk als Richard Hammond opeens op mijn televisie verschijnt.

 

Dat zijn signalen van de natuur die duidelijk maken dat iets goed voor je is, of slecht, of dat je de televisie uit moet zetten. Miljoenen jaren evolutie hebben ons een nuttige inwendige gids opgeleverd die ons de weg wijst in het leven, en die gids kan ook voor recreatieve doeleinden worden gebruikt. Als je bijvoorbeeld je vinger in je oor stopt, zegt de natuur dat dat veilig is, omdat je vinger er niet zo diep in kan dat hij schade kan aanrichten. En het is nog lekker ook.

 

Dat brengt mij op mijn ‘bruisende penisgevoel’, zoals de andere twee Top-Gear-presentatoren het fenomeen inmiddels zijn gaan noemen. Dat is misleidend, want voordat Pinky en Perky de hele discussie reduceerden tot laten we zeggen iets lulligs, heb ik toch duidelijk genoeg gemaakt dat de sensatie die ik onderging in sommige auto’s áchter mijn dingetje zat, en niks seksueels had.

 

Het is moeilijk uit te leggen, of zelfs maar goed te lokaliseren. In sommige gevallen, zoals mijn Boxster, kan het worden toegeschreven aan een puur mechanische oorzaak. Bij een zeker toerental, zo rond de 4.500, wordt je stuitbeen in trilling gebracht en dat is gewoon lekker. Maar ik voel het ook in de Ferrari F430, zelfs als ie stationair draait, en van de Twingo RS krijg ik het als ik alleen al aan ‘m denk. Toen de Maserati Quattroporte uitkwam, voelde ik die opwinding bij het kijken naar de foto’s, en wist ik dat er een klik zou zijn, ongeacht hoe ie reed.

 

Misschien hebben medici er een verklaring voor, maar dat interesseert me eigenlijk niet. Ik geniet ervan. Volgens mij is het geen zuiver emotionele reactie, volgens mij hebben we ergens een klier of knobbel die op die prikkels reageert, en is het vooral iets fysiologisch. Het verbaast me dat Clarkson geen overtuigender diagnose heeft bedacht, aangezien hij arts is.

'Het goede nieuws is dat je er niet per se een superauto voor nodig hebt om dat magische knopje in te drukken'

 

Het is me wel duidelijk dat ik nooit de enige kan zijn. Ik kan onmogelijk de enige zijn die met die buitengewone gave begiftigd is, geheel gratis en toch even kostbaar als de geur van appels of de smaak van zeewater op je lippen. Ik denk eigenlijk dat mensen het gewoon niet graag toegeven, omdat het op een of andere manier toch raar of gestoord overkomt, net zoiets als dat je een elektrische treintje op zolder hebt.

 

Een of twee meisjes die ik heb gesproken, gaven toe dat ze ook zoiets hadden, maar zij opperden dat het misschien wel een soort geestelijke g-plek was, en dat wil er bij mij niet in. Ik heb natuurlijk nooit zoiets als een g-plek gehad, dus zeker weten doe ik het niet, maar ik benadruk nog maar eens dat die opwinding niks seksueels heeft. Het is een genotzone die alleen wordt geactiveerd door bepaalde industrieel vervaardigde producten, vooral met een motor, maar ook door uiteenlopende artefacten als horloges of jachtgeweren.

 

Het bestaan van deze bruisklier verklaart in elk geval precies waarom sommige mensen veel auto’s prachtig vinden, maar slechts door één of twee op onverklaarbare wijze worden verleid en betoverd. Mijn enthousiasme voor de F430 zou ik kunnen verklaren door op zijn ontwerp te wijzen, het geluid van zijn uitlaat, zijn geur, de heerlijke tik waarmee hij schakelt, het gewicht van het stuur, enzovoort. Dat zijn ook dingen waarom ik de Audi R8 bewonder, maar er is toch een verschil. De R8 bewónder ik alleen, terwijl de F430 mij die kick geeft. Hoe kan dat? Dat komt door die klier, dat hebben de goden zo besloten.

 

Het goede nieuws is dat je er niet per se een superauto voor nodig hebt om dat magische knopje in te drukken. Zoals ik al zei: de Twingo RS krijgt het bij mij ook voor elkaar, evenals mijn oude 911 en evenals de afgeragde Cadillac die ik kocht voor onze Amerika-special. Andere mensen krijgen het kennelijk van een Subaru of een Focus RS. En volgens mij krijgt mijn vriendinnetje het van een Fiat Panda, maar is ze te verlegen om het te zeggen.

 

Ik heb zo’n vermoeden dat sommige van jullie heel goed weten waar ik het over heb. Pak je auto, relax, geniet ervan, en vraag je dan af: krijg ik hier een kick van? Ik hoop het voor je. Zo niet: pech gehad. Vette pech.