Columns Clarkson

Jeremy Clarkson over de 911

Jeremy Clarkson over de 911 - Foto 1
14-10-2010reageer
Na talloze varianten op de 911 die door Jeremy met liefde gesloopt zouden zijn, heeft Porsche er eindelijk één gefabriceerd die bij hem in de smaak valt. Het is een wonder.
 
Zoals je misschien weet, heb ik altijd van de 911 gehouden – net als van Peter Mandelson, mondzweren, Griekenland, marsepein, vakanties met de caravan, anti-rookwetten, British Telecom, nodeloos ingewikkelde apparaten, thee voor vier uur, zoete witte wijn, wandelaars, liberaal-democraten, baarden, de Boeing 777, broeikaswetenschappers, flitspalen en – ik geloof niet dat ik dit ooit eerder heb gemeld – koeien aanraken.
 
Met andere woorden: ik heb altijd nogal een hekel gehad aan de 911. Bij wijze van grap, en voornamelijk om ze te laten ophoepelen, zeg ik altijd tegen 911-fans dat mijn afkeer voornamelijk voortkomt uit het feit dat James May en Richard Hammond er beide een hebben. Maar dat is niet waar. James en Richard lopen ook allebei op schoenen, en daar heb ik geen enkele moeite mee.
 
Ik heb ook aangevoerd dat mijn afkeer gebaseerd is op het feit dat het eigenlijk een geplette Kever is en dat hij dus eigenlijk uit de koker van Hitler komt. Maar als ik eerlijk moet zijn, is dat niet waar.
 
Is het dan het uiterlijk van de 911? Nee. Als je recente pogingen van Porsche bekijkt met de Boxster – waarbij je telkens denkt: wat is nou de voorkant? – de diep treurige Cayenne en die gargouille op wielen die ze de Panamera noemen, moeten we dankbaar zijn dat ze altijd vasthouden aan de basisvorm. En trouwens, ik vind die aanminnige voorruit en die gretige terriër-koplampen best aardig.
 
Wat me vooral aanstaat, is het formaat. Waar andere auto’s zijn aangekomen en dik geworden, is de 911 tamelijk klein gebleven. Dat is goed.
 
Nee, het probleem is de plaats van de motor. De motor achter de achterwielen plaatsen, is net zo verkeerd als Rusland binnenvallen zonder eerst het westelijk front te sluiten. Dat werkt niet en het is alleen maar koppigheid om eindeloos te proberen het eigenlijke probleem op te lossen in plaats van het gewoon op te geven en opnieuw te beginnen.
 
Ja, met de motor achterin heb je meer gewicht op de achterwielen, en daarmee meer grip, minder rotatie en snellere acceleratie. Fantastisch. Je bent bij de bocht voor je opponent er is, maar dan? Dan draai je aan het stuur, er zit geen gewicht op de voorwielen, je onderstuurt en als je de lucht ingaat om dat te corrigeren, duikt de neus naar beneden, de achterwielen verliezen hun grip en elke poging de schuiver die daarop volgt te corrigeren is zinloos, omdat de motor achterin als een soort gigantische pendule fungeert.
 
Als je in een oude 911 zit en er komt een bocht op je af, kun je het beste de volgende twee maatregelen treffen:
1 – Maak je gordel los
2 – Ga achterin zitten
 
Ik weet niet meer wat voor 911 ik het eerst reed, maar ik had zoveel gruwelverhalen gehoord over z’n onvoorspelbare rijgedrag dat ik niet harder durfde te gaan dan 6 km/u. Wat betekende dat ik meer tijd had om het belachelijk basale dashboard te bekijken, en het bedieningspaneel van de verwarming, dat nergens mee in contact leek te staan.
 
De eerste keer dat ik een 911 reed op een circuit was ongelooflijk. Omdat ik toen net kwam kijken en ik nog niet eens wist hoe je in een Ford Taunus uit een slip moest komen, was ik helemaal verlamd. Voor mijn gevoel zou het nog veiliger zijn om te proberen een snelle rondetijd neer te zetten op de nek van een grizzlybeer.
 
In de loop der jaren heb ik in allerlei 911’s gereden en nooit was er een vuiltje aan de lucht. Dat kwam doordat ik wist wat er zou gebeuren als ik bij de snelheidslimiet in de buurt kwam, en me er dus verre van hield.

'Omdat ik me niet meer geïntimideerd voelde door de 911, kon ik er harder mee rijden, wat betekende dat ik minder bespuugd werd'
 
Het rijden in een 911 had in die tijd nog een ander nadeel. Je kwam op de plaats van bestemming aan onder een dikke laag fluimen. Het waren de jaren tachtig. Mevrouw Thatcher was druk bezig, fabrieken gingen dicht, de jongens in de bankwereld hadden alle opbrengsten van British Telecom gespendeerd aan 911’s en iedereen ging ervan uit dat als je er een had, je persoonlijk de mijn waarin hun vader werkte, had gesloten. Dus rochelden ze eens flink en kreeg je een fluim op je dak. Meestal mijn dak, omdat ik zo langzaam reed.
 
Uiteindelijk leerde ik wat ik in een slip wel en niet moest doen. Maar al had ik dat jaren lang week in, week uit gedaan, dan durfde ik het nog niet te proberen in een 911. Ik zou een cameraman overhoop rijden of tegen een boom knallen. Ik kon maar beter zeggen dat de 911 niet mijn auto was.
 
Maar toen gebeurde het toch. En het viel mee.
 
Of liever: het was geniaal. Omdat ik me niet meer geïntimideerd voelde door de 911, kon ik er harder mee rijden, wat betekende dat ik minder bespuugd werd. Ondanks dat voordeel stond het interieur me nog steeds niet aan, deed de verwarming het nog steeds niet en had je op de weg niks aan auto’s die het goed deden op het circuit.
 
Daar kwam bij dat Porsche inmiddels een onwaarschijnlijk aantal varianten aan het maken was. Je had de Carrera, en de Carrera S, en de Carrera met vierwielaandrijving, of zonder dak, of grote wielbakken, of een combinatie daarvan. Allemaal ontworpen, leek het wel, om Porsche-rijders nog saaier te laten lijken.
 
Begin dit jaar stonden de zaken er zo voor: ik bewonderde het uiterlijk van de 911, en zijn formaat. Van veel 911’s bewonderde ik zelfs het rijgedrag – maar ervan houden? Nee. Daar zat mijn vooroordeel te diep voor.
 
Toen kwam de nieuwe GT3 en ik zal niet te lang stilstaan bij het waarom en hoezo: ik vond ‘m geweldig. Niet zomaar leuk, nee, geweldig! Hij had een rare frontsplitter die zo laag was dat je er een mier mee kon onthoofden, een steigerconstructie in plaats van een achterbank en een idiote spoiler achterop die je overduidelijk kon afstellen. Nee, nee, nee. Een achterspoiler hebben die overduidelijk kan worden afgesteld, dat betekent dat ooit iemand je zal vragen waarom. Dan moet je het zeggen. En dan gaan ze denken dat je gek bent.
 
Ondanks de esthetische tekortkomingen, en het feit dat het een 911 is, is het een fantastische auto. Hij neemt rotondes als geen andere auto. In een test op puur rijgedrag en grip zou hij voor weinig andere auto’s onder hoeven te doen. En hij kost maar 170.000 euro. Dat is ongeveer de helft van wat je voor een Ferrari 458 moet ophoesten.
 
Ik was zo vol van de GT3 dat ik ook andere 911’s wilde proberen. Ik begon met de GT3 RS. Die ontwikkelt, met een andere inlaat- en uitlaatverdeling, 15 pk meer, de wielen zijn breder en hij weegt ook nog 25 kilo minder. En er kan nog eens tien kilo af als je voor een euro of 3.000 een li-ion accu neemt in plaats van de standaard loodzuur accu, maar dat zou ik niet doen want a) je merkt het verschil niet, en b) ooit zal iemand je vragen waarom.
 
Ik vond de RS helemaal niks. De GT3 rijdt zoals het hoort. De RS niet. De GT3 heeft een radio en een uitstekend navigatiesysteem. De RS niet. De GT3 heeft portierhendels. De RS niet. En het ergste: met de GT3 kun je rijden, met de RS niet.
 
Nee, echt. De RS heeft banden die het onder de tien graden Celsius verdommen. Nu we weten dat het broeikaseffect een verzinsel is, zullen ze het dus wel altijd blijven verdommen. Ik ben er begin mei, in de regen, eens mee gaan rijden, en een paar keer was het kantje boord. Vreselijke auto. Gemaakt voor evenementenbezoekers, oftewel voor zeikerds.
 
Vervolgens probeerde ik nog een 911 Turbo cabriolet. Ook dat was vreselijk, om redenen die Richard Hammond heeft uitgelegd. De 911 hoort een sportauto te zijn. Met een turbo erin proberen ze er een superauto van te maken, en dat is ie niet. Het is een wiebelauto.
 
Het lijkt er dus niet op dat de GT3 een aanwijzing is dat ze het bij Porsche eindelijk begrepen hebben. Het enige dat ze bewezen hebben, is dat als je maar lang genoeg op hetzelfde thema varieert, er ooit wel eens iets moois uitkomt. Een geluk bij heel veel ongelukken.

Geen reacties

Geen reacties ontvangen op dit bericht.

Plaats zelf een bericht

Je krijgt automatisch van ons een mailtje met daarin je reactie én een link.
Door op die link te klikken activeer je je bericht op onze site...

Bedankt voor je reactie

Klik op de link die nu naar je gemaild wordt...