Volvo S60 DRIVe R-Design

Hij ziet eruit als een turbotopmodel, maar zijn vermogen schrijf je maar nét met meer dan twee cijfers. Zweedse humor?

 

Als het succes van de subsidie/belastingverlaging/-vrijstelling op zuinige auto’s één ding duidelijk heeft gemaakt, is het wel dat wij een ziekelijke hunkering hebben zo min mogelijk belasting te betalen. Echt, we doen álles om maar een paar procent minder taxpoet te hoeven dokken. De BlueMotions, Priussen, Civic Hybrids – het heeft met autorijden niets meer te maken, met het milieu nog veel minder, maar hé: wij betalen lekker geen wegenbelasting en dat is het allemaal waard.

 

Als de overheid morgen bakfietsen vrijstelt van btw, gooit overmorgen iedereen de broodtrommel onder het zeiltje en pedaleert per zelftrap-SUV naar de werkplek. Een griezelige gedachte op zich, maar je begrijpt het punt. Wat ons meteen brengt bij dé oplossing voor de crisis, de maatregel die ons meteen de eindbaas van Alle Landen Ter Wereld zal maken: stel een belastingverlaging in het vooruitzicht voor mensen die extra hard werken. Moet je eens zien wat er gebeurt. Gratis tip, van ons voor jullie, beste overheid; doe er wat leuks mee.

 

Maar waar ging het hier ook alweer om? Oh ja, de Volvo S60 DRIVe. Alweer zo’n auto die het moet gaan maken (en zal gaan maken) omdat hij precies één gram minder CO2 produceert dan de 20-procent bijtellingsnorm in Nederland vereist. Nu krijgen de meeste fabrikanten dat voor elkaar door allerlei dwangmatig aandoende kunstgrepen; lage-rolweerstandbandjes, spoilertje, dichte grille en vooral door de motor behoorlijk af te knijpen. Ook Volvo doet dat natuurlijk, maar het siert de Zweden dat ze het daar niet bij laten. Bij de meeste zuinige autootjes druipt de Miep Kniep-mentaliteit er namelijk met bakken tegelijk af, en dat is precies waar deze S60 het roer radicaal omgooit: hij ziet er juist erg dik en lekker uit. Het geheim zit hem in het R-Designpakket, dat met behulp van een andere voorbumper, 18-inch lichtmetaal, diffuser en dubbele uitlaat behoorlijk wat oorlogskleuren op de sedan schildert.

 

Nou zou je kunnen zeggen dat het dus des te jammerder is dat onder die stoere motorkap zo ongeveer het tegenovergestelde ligt: een 1.6 dieseltje van 115 pk’tjes dat tot in zijn laatste schroef op spaarzaamheid is afgesteld. Het ding, afkomstig van Ford en in een hele zwerm aan Volvo’s en Fords te vinden, is nogal rumoerig en heeft een uiterst beperkt bruikbaar toerenbereik. Van 1.500 tot 3.000 tpm, daar heeft hij zijn volle 270 Nm ter beschikking, daarboven en daaronder gebeurt zo goed als niets. Gelukkig is de fijn schakelende zesbak zo gespatieerd dat je bij normaal rijden vrijwel altijd in de goede toeren zit. Plus: wat hij moet doen, doet hij erg goed, want een verbruik van 4,3 l/100 km is top voor een forse auto als de S60 en levert een theoretische actieradius van 1.500 kilometer op. Rijden doet de DRIVe uitstekend: comfortabel maar scherp genoeg om een bochtje ook eens ‘leuk’ te nemen. Al ga je dan wel erg snel verlangen naar meer vermogen.

 

Aan het fraaie interieur met zijn briljante stoelen is al evenmin te merken dat je in een spaarpot zit, en aan de uitrusting ligt het ook niet; zelfs een item als City Safety (automatisch remmen voor overstekende vluchtheuvels) is standaard. Je ziet: je kunt best met ze lachen, die Zweden, je moet er alleen wel voor open staan. We zouden bijna zeggen: als je dan toch zo nodig wilt besparen, dan maar zo.