Toyota GT 86

Ai, met al die hybrides moeten we toch wel een beetje op onze tellen gaan letten, dacht Toyota. Want het moet wel leuk blijven. Daarvoor kan de GT 86 gaan zorgen.

 

Bravo, driewerf hoera en bloemen voor Toyota en Subaru. Temidden van alle groene gedachten hebben ze ruimte gezien om er een sportautoprojectje tussendoor te fietsen dat momenteel zijn weerga niet kent. Een relatief betaalbaar karretje dat slechts ten doel heeft om jou als bestuurder te plezieren, niet om je droogjes van a naar b te verplaatsen of om je portemonnee te vertroetelen bij de pomp.

 

Dat het nog kan, verbaast ons, en al helemaal dat het uit de hoek van Toyota komt. Zij nemen immers het voortouw in de hybriderevolutie. Ze zouden het liefst zien dat we allemaal tot in onze tenen ‘milieubewust’ zouden worden, zoals alle eigengeile Hollywood-sterren die van de daken schreeuwen dat ze zo’n ding besturen. Misschien hebben de Japanners inmiddels door dat er altijd een groep enthousiastelingen zal blijven bestaan die hier niet voor zal vallen. Mensen die autorijden niet als noodzakelijk kwaad zien, maar als goed tijdverdrijf, als liefhebberij, als way of life zelfs.

 

Tot voor een paar jaar konden zulke enthousiastelingen ook bij Toyota hun hart ophalen. Auto’s als de Celica, de Supra, de MR2 en – iets langer geleden – de Corolla AE86 spraken tot de verbeelding met hun pure rijgedrag en hitsige motoren. Tegenwoordig heeft Toyota’s luxedivisie Lexus wel een prestigieuze supercar in het gamma, maar blijft het merk zelf achter op het gebied van de rijdersauto’s waarmee ze vroeger zulke hoge ogen gooiden. Niet langer.

 

Om de GT 86 op een financieel verantwoordelijke manier te ontwikkelen, moesten er kosten gedeeld worden. Dus trokken de ingenieurs van Japans grootste automerk de boxerspecialisten van het kleine Subaru aan hun mouw. Toyota tekent voor de product planning en het design, Subaru verzorgt het overgrote deel van de techniek. Het doel is niet om de concurrentie voorbij te streven op het gebied van acceleratiecijfers en Nürburgring-rondetijden. Nee, puur plezier op vier wielen, dat moest het worden. In de geest van de oude Toyota Sports 800 (boxermotor voorin, achterwielaandrijving), de 2000 GT (lange motorkap, kort kontje) en de AE86 (lichtgewicht, in hoge mate te customizen) werd de GT 86 geboren.

 

De techniekfreaks (pk-fetisjisten daargelaten) zullen lichtelijk gaan watertanden door de specificaties die we nu gaan noemen. De GT 86 weegt niet meer dan 1.205 kilo en heeft een gewichtsverdeling van 53 procent op de vooras, 47 procent op de achteras. Met een cW-waarde van 0,27 is het een gladjakker, die bovendien de luchtstroom op verschillende manieren (boven én onder de carrosserie) slim benut voor een optimale stabiliteit. Z’n zwaartepunt ligt lager dan dat van menig supercar. Een sperdifferentieel wordt standaard gemonteerd, en op de optielijst staan serieuze spullen als zwaardere remmen, stabilisatorstangen en een verlagingsset.