Chevrolet Camaro ZL1

580 pk, 755 Nm, 0 naar 100 km/u in 3,9 seconden, top van 300 km/u. Cijfers die een Ferrari of Lambo niet zouden misstaan, maar hier gaat het om een onbehouwen Amerikaan.

 

De Camaro is al geen doetje om te zien. Koplampen die als toegeknepen kattenogen vooruit priemen en een paar heupen waar een wulpse Latina slank bij afsteekt, doen méér vermoeden dan stadsautoprestaties. De ZL1 is in z’n jongste versie over the top in de goede zin des woords.

 

In de VS betaal je voor deze auto honderd dollar per pk en dat is een koopje. In Nederland en België is dat helaas niet het geval. Zeker in Nederland, waar niet de fabrikant maar de overheid bepaalt of een auto in je budget past, is deze machtige gas guzzler onbetaalbaar. Daarbij komt dat de prijs fluctueert met de Haagse grillen van de dag. Elke ZL1 dient individueel ingevoerd te worden vanuit de VS, de prijs is dan afhankelijk van de dollarkoers en het fiscale regiem op dat moment. Is het je de centen en moeite waard, dan haal je echter de koning der musclecars in huis.

 

Als gezegd: een top van 300 km/u en een sprinttijd van 3,9 seconden van 0 naar 100 km/u zijn getallen die je bij een supersportauto verwacht, niet bij een musclecar die zo van de plank wordt getrokken. Nog zo’n sterk staaltje: de ZL1 is in staat de kwartmijl in twaalf seconden te doen.

 

In plaats van de rochelende standaard V8 van de SS-versie heeft de ZL een geblazen blok van 6,2-liter onder de welvende kap. Hij is van het type LSA, die je in de basis ook vindt in de Corvette ZR1 en de Cadillac CTS-V. Voor de Camaro is hij aangepast (lees: teruggeschroefd om de Corvette ZR1 niet in het vaarwater te zitten), maar hij is nog steeds goed voor 580 pk en 755 Nm. Murmelend als een boze vulkaan wurmt hij zich door het dagelijkse verkeer. Laat je doormiddel van een gevloerd gaspedaal weten dat de teugels los zijn, dan zet hij een keel op van jewelste.

 

Op de juiste plaatsen en op de juiste manier is de carrosserie aangepast, vooral om de krachten optimaal om te kunnen zetten in prestaties en plezier. De standaard Camaro SS komt, net als vrijwel alle andere personenauto’s, als de snelheid toeneemt iets hoger op het asfalt te staan. Dit komt het verbruik ten goede. Bij de ZL1 gebeurt het tegenovergestelde. Die wordt tegen het asfalt gedrukt om als het echt snel gaat maximale grip te garanderen. Ter vergelijking: bij 240 km/u drukt er een kracht die overeenkomt met negentig kilo een SS-versie uit z’n veren, omhoog dus. De ZL1 krijgt een kracht vergelijkbaar met dertig kilo z’n dak.

 

Je moet goed kijken om te zien hoe de ingenieurs dat voor elkaar hebben gekregen. In ieder geval niet met een woeste vleugel achterop. Het kleine, bescheiden lipje doet echter een flinke duit in het zakje voor de nodige downforce. De grote winst zit ‘m in een reeks van kleine aanpassingen die bij windtunneltests de beste resultaten bleken te bieden. Aanpassingen zie je aan de grille, motorkap, spatborden en zelfs aan details onder de auto.